Różnorodne korzyści płynące z uprawiania aktywności fizycznej pod względem zdrowotnym są niepodważalne. Ćwiczenia fizyczne stały się elementem opartym na dowodach w profilaktyce i leczeniu wielu chorób przewlekłych.

Który aktywność fizyczna jest najlepsza? Czy dzięki ruchowi, byciu aktywnym wydłużymy sobie czas naszego życia?

Na to pytanie próbowali odpowiedzieć badacze w badaniu Copenhagen City Heart Study, trwającym ok. 25 lat. Przebadali 8577 osób (wykluczono osoby z chorobą wieńcową, udarem mózgu, nowotworem). Uczestnicy wypełniali kwestionariusze dotyczące całkowitej tygodniowej aktywności fizycznej w wolnym czasie z uwzględnieniem intensywności treningu oraz rodzaju (tenis, badminton, piłka nożna, bieganie, jazda na rowerze, gimnastyka, pływanie oraz ćwiczenia na siłowni).

Zaobserwowano, że wszystkie uwzględnione formy aktywności fizycznej były związane z poprawą oczekiwanej dalszej długości życia w porównaniu z osobami nieaktywnymi fizycznie. Największy zysk w odniesieniu do długości życia zauważono u osób, które uprawiały sport wymagający interakcji społecznych (tenis – oczekiwana długość życia większa o 9,7 roku, badminton – 6,2 roku, piłka nożna – 4,7 roku), co pokazuje, że społeczna izolacja jest jednym z czynników przyczyniających się do skrócenia długości życia człowieka.

Jednakże istnieją rozbieżności pomiędzy badaniami obserwacyjnymi a badaniami interwencyjnymi, które badają możliwy związek przyczynowy pomiędzy wysoką aktywnością fizyczną a niską śmiertelnością. Na podstawie tego badania obserwacyjnego oraz innych obserwacyjnych badań populacyjnych można stwierdzić, że wysoka aktywność fizyczna wiąże się ze zmniejszonym ryzykiem przedwczesnej śmierci, ale związek przyczynowy pozostaje niesprawdzony.

Czy ruch i aktywność fizyczna jest polecana wszystkim osobom ?

Chociaż ryzyko śmierci podczas ćwiczeń jest niskie, ryzyko nagłej śmierci sercowej wzrasta podczas nagłej aktywności fizycznej u osób dotychczas nieaktywnych fizycznie. Czas indukcji od ciężkiego wysiłku do początku zawału serca zazwyczaj wynosi mniej niż 1 godzina, a objawy zwykle zaczynają się podczas aktywności. Różne czynniki mogą być związane z nagłą śmiercią sercową, w tym choroba niedokrwienna serca u osób w podeszłym wieku oraz odziedziczona i nieoczekiwana choroba sercowo-naczyniowa u młodszych osób.

Źródła:

Schnohr P., O’Keefe J.H., Holtermann A., Lavie C.J., Lange P., Jensen G.B., Marott J.L.: Various leisure-time physical activities associated with widely divergent life expectancies: The Copenhagen City Heart Study. Mayo Clin Proc, 2018, 93(12), 1775-1785.

Urho M Kujala : Is physical activity a cause of longevity? It is not as straightforward as some would believe. A critical analysis. Br J Sports Med, 2018, 52, 914–918.