Wskaźnik BMI – czy tylko z niego korzystać?

Różnica wyglądu (składu) ciała przy tym samym BMI.

Wskaźnik BMI (body mass index)

Wskaźnik BMI jest najprostszym i najszybszym sposobem na samodzielne sprawdzenie czy nasza masa ciała jest prawidłowa. I to jest chyba jego największa zaleta.

BMI oblicza się ze wzoru:  BMI = masa ciała (kg) ➗ wzrost (m)²

Otrzymany wynik analizuje się na podstawie 4 głównych przedziałów:

  • 18,5 – niedowaga
  • 18,5 – 24,9 – waga prawidłowa
  • 25 – 29,9 – nadwaga
  • > 30 – otyłość

Dlaczego więc nie warto się tylko nim sugerować?

Wskaźnik BMI jest niestety niedoskonały, ponieważ nie podlega modyfikacji ze względu np. na płeć, wiek czy budowę ciała. Masa ciała człowieka nie tylko zależy od zawartości tkanki tłuszczowej, ale również od ilości tkanki mięśniowej czy gęstości mineralnej kości. Dlatego osoby ćwiczące siłowo mogą mieć BMI wskazujące na otyłość, posiadając jednocześnie bardzo mało tkanki tłuszczowej. Za to u wysokich, szczupłych lekkoatletów wartość BMI wskazywać może na niedowagę. Osoby, które zmienią swój styl życia tzn. zaczną się zdrowiej odżywiać, a przy tym więcej ćwiczyć mogą zaobserwować, że ich masa ciała nie zmienia się, a czasem nawet wzrasta. Dopiero badanie składu ciała pokazuje, że zmniejszyła się zawartość tkanki tłuszczowej, a wzrosła zawartość mięśni. Efekt ten można również zaobserwować mierząc w odpowiednich miejsach (w odpowiedni sposób) obwody (obwód talii, bioder itp.).

Obliczanie BMI powinno się stosować z dużą ostrożnością zwłaszcza u osób starszych czy osób o atletycznej budowie ciała (z dużą ilością tkanki mięśniowej). Nie oblicza się także BMI u kobiet w ciąży. Natomiast u dzieci i młodzieży stosuje się specjalne skale tzw. siatki centylowe, umożliwiające odniesienie masy ciała dziecka oraz jego wzrostu na tle rówieśników tej samej płci, co jest dokładniejsze i bardziej miarodajne.

 

czy korzystać z BMI
Czy warto korzystać z BMI? Różnica wyglądu (składu) ciału przy tym samym BMI.

Czyli co lepiej stosować ?

Często do określenia ryzyka rozwoju chorób związanych z nadmierną masą ciała stosuje się wynik pomiaru obwodu talii lub talii i bioder (wraz z obliczeniem wskaźnika WHR = obwód talii (cm)/ obwód bioder (cm) ). Udowodniono, że największe znaczenie zdrowotne ma tkanka tłuszczowa gromadząca się na brzuchu oraz wokół narządów jamy brzusznej (trzewna tkanka tłuszczowa). O otyłości brzusznej mówimy, gdy obwód talii u kobiet przekracza 80 cm, a u mężczyzn 94 cm (dla Europejczyków). Wskaźnik WHR wyższy niż 0,85 u kobiet i 0,90 u mężczyzn również sugeruje otyłość brzuszną.

Jednakże istnieją na rynku analizatory składu masy ciała, które za pomocą analizy impedancji bioelektrycznej (BIA) określają:

  • masę mięśni szkieletowych,
  • masę tkanki tłuszczowej,
  • całkowita zawartość wody w organizmie,
  • beztłuszczową masę ciała (FFM),
  • procentowa zawartość tkanki tłuszczowej,
  • wskaźnik talia-biodra (WHR),
  • segmentalną analizę tkanki tłuszczowej i beztłuszczowej (prawego i lewego ramienia, prawej i lewej nogi, tułowia).

Metoda BIA opiera się na różnicy w przewodzeniu prądu elektrycznego w kompartmencie wodnym i tłuszczowym. Jest to metoda nieinwazyjna, bezpieczna, szybka, nie wymaga dużych zdolności operatora i aktywnego udziału pacjenta.

Metoda ta wykonywana przy zachowaniu odpowiednich zasad przeprowadzenia badania stanowi wiarygodny, bezpieczny i skuteczny sposób analizy wielu parametrów. Jedynymi przeciwskazaniami wykonania takiego badania są: ciąża, rozrusznik serca, urządzenie elektryczne w jamie brzusznej typu „ability”, metalowe części ciała oraz padaczka.

Źródła:

http://www.rcz-zbaszyn.pl/backend/photos/userfiles/wykorzystanie_aib.pdf

https://journals.viamedica.pl/eoizpm/article/viewFile/26051/20861

0 0 vote
Article Rating
Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments